Vraagtekens

Smartengeld blijkt afkoop alimentatie

30 oktober 2017

Scheiden doet lijden, iedereen weet het. Bij veel echtscheidingen start het lijden al ver vóórdat de echtscheiding wordt aangevraagd. De echtgenoten staan op hun strepen, gaan vreemde wegen, en raken slaags, met woorden of geharnaste vrede. Een vechtscheiding. Ouders die zo verbeten bezig zijn met hun onderlinge strijd, dat ze de belangen van hun kinderen volledig uit het oog verliezen. De kinderen kunnen zelfs inzet zijn van hun strijd, en dat is zeer schadelijk.

Waar werd oprechter trouw, dan tussen man en vrouw, ter wereld ooit gevonden? Die Vondel wist het leuk te zeggen, maar daar hebben onze echtgenoten al lang geen boodschap meer aan. We zijn geen soulmates meer. Uithuilen, afrekenen en opnieuw beginnen, dat zijn nu de trefwoorden.
Dat afrekenen, dat is verre van eenvoudig. Het huwelijk is een contract, en bij echtscheiding blijkt al te vaak dat de contractpartners de condities van hun overeenkomst niet hebben nageleefd. Zij hebben niet periodiek verrekend, terwijl ze dat toch zo van plan waren. Het mijn en dijn is niet meer uit elkaar te houden, maar dat zal toch moeten. Anders gaat de ander er mee lopen, en dat moet koste wat het kost vermeden worden.

1324_2017-05-019.jpg
In de aanloop naar een (v)echtscheiding kunnen echtgenoten elkaar fors beschadigen. Geestelijk letsel toebrengen, de ander in eer en goede naam schaden, zodat die levensvreugde derft. Reden genoeg om smartengeld te eisen. Een belastingvrije vermogensoverheveling, van de ene naar de andere echtgenoot. Dat kan, maar dat moet dat wel goed geregeld worden.

Een recente uitspraak van Hof Den Haag maakt duidelijk hoe het niet moet.
Catharina de Grote en Bert de Kleine gingen in 2010 uit elkaar. Gemakkelijk ging het niet, maar het ging. In het echtscheidingsconvenant werd vastgelegd dat Bert € 1.200 per maand aan alimentatie aan Catharina zou betalen. Dat bedrag zou worden verminderd tot € 600 als hun echtelijke woning zou zijn verkocht, Catharina zou dan de volledige overwaarde van de woning krijgen, zo bepaalde het echtscheidingsconvenant. Als een vergoeding voor het vele leed dat Bert haar tijdens hun huwelijk had aangedaan. Althans, dat dacht Catharina.
In december 2010 werd de woning verkocht, met ruim € 60.000 winst. Catharina kreeg dat bedrag op haar rekening gestort, een overbedeling van € 30.000 omdat zij en Bert de echtelijke woning eerder samen in gezamenlijke eigendom (50-50) hadden gekocht.
Toen de inspecteur dat alles constateerde legde hij Catharina een navorderingsaanslag inkomstenbelasting op: de overbedeling van € 30.000 was een afkoopsom alimentatie en derhalve gewoon belast. In de daaropvolgende procedure waren Rechtbank en Hof Den Haag het daar mee eens: uit het echtscheidingsconvenant bleek duidelijk dat Bert afstand zou doen van de hem toekomende helft van de overwaarde van de woning, en dat Catharina daarna genoegen zou nemen met een lagere alimentatie. Daarmee was sprake van afkoop van alimentatie; onder een afkoopsom valt ook het prijsgeven van een aanspraak op alimentatie.
De reactie van Catharina laat zich raden. Maar goed dat ze niet weet dat Bert die afkoopsom alsnog fiscaal in aftrek kan brengen op zijn inkomen in box 1!
Terug naar boven