De werknemer die in een duurdere auto van de zaak rijdt dan zijn werkgever hem ter beschikking wil stellen, zal voor de meerkosten van die auto een (extra) eigen bijdrage moeten betalen. De Hoge Raad heeft beslist dat de werknemer zo’n bovennormbijdrage slechts ten dele in aftrek kan brengen op de bijtelling voor privé-gebruik auto: de aftrek blijft beperkt tot het gedeelte van de eigen bijdrage dat toegerekend kan worden aan de in dat jaar voor privé verreden kilometers. Dit arrest betekent een breuk met eerdere rechterlijke uitspraken (van lagere rechters) waarin wél een volledige aftrek werd toegestaan.

Bernard Meester had een auto van de zaak. Die auto was uit een duidelijk duurdere prijsklasse dan het voor hem geldende leasebudget bij zijn werkgever. Meester had om een duurdere auto gevraagd, uitsluitend vanuit privé overwegingen, en zijn werkgever had dat verzoek ingewilligd op voorwaarde dat Meester zelf de meerkosten van de duurdere auto zou betalen. Meester moest daardoor een ‘dubbele’ eigen bijdrage betalen voor zijn auto van de zaak:

-	een eigen bijdrage voor het privé-gebruik van de auto van de zaak. Meester mocht per jaar maximaal 12.000 kilometer voor privé rijden met zijn auto van de zaak; hij moest daarvoor een eigen bijdrage betalen van € 1.488 per jaar.
-	een extra eigen bijdrage voor de dure auto: die bovennormbijdrage was € 5.203.

Meester bracht de volledige eigen bijdrage in mindering op de bijtelling privé-gebruik auto. De inspecteur en Hof Den Bosch waren het daar niet mee eens: zij accepteerden de aftrek van de reguliere bijdrage voor privé-gebruik, plus het deel van de bovennormbijdrage dat aan het privé-gebruik van de auto kon worden toegerekend. De inspecteur berekende dat deel op basis van het gebruik dat Meester in 2003 voor privé- en zakelijke doeleinden van de auto had gemaakt. De verhouding privé: totaal kilometrage kwam uit op 12.000/51.958, zodat het aftrekbare gedeelte van de bovennormbijdrage € 1.202 was. Hof Den Bosch vond die cijfermatige benadering aanvaardbaar.

De Hoge Raad heeft in cassatie de beslissing van Hof Den Bosch bevestigd.
Ook ons hoogste rechtscollege oordeelde dat de bovennormbijdrage slechts in aftrek op de bijtelling privé-gebruik auto kon worden gebracht voor zover die bijdrage aan dat privé-gebruik kon worden toegerekend. Belanghebbende betoogde dat de formulering in de huidige wettekst “het gebruik voor privé-doeleinden” ruimer is dan het begrip “privé-gebruik” uit de oude wet, en dat daaronder ook moet worden verstaan het rijden van zakelijke kilometers met een duurdere auto die uitsluitend vanuit privé overwegingen is aangeschaft. De Hoge Raad verwierp dat pleidooi: de huidige wettekst is ontleend aan de voorheen geldende tekst, en uit de bewoordingen van de wet, noch uit de toelichting daarop kan worden afgeleid dat de wetgever een andere strekking aan deze wetsbepaling heeft willen geven. Het “gebruik voor privé-doeleinden” heeft dezelfde betekenis als het ”gebruik, anders dan ten behoeve van het verrichten van arbeid” uit de oude wettelijke regeling. De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie van belanghebbende ongegrond.

Commentaar
Deze uitspraak zal bij veel werkgevers slecht vallen. Als de werkgever tot nu toe de bijtelling privé-gebruik auto van de werknemer verloond heeft voor het nettobedrag, dus ná aftrek van de volledige eigen bijdrage voor de duurdere auto van de zaak, is er te weinig loonheffing afgedragen. En dat kan een naheffingsaanslag loonheffing opleveren. Door tijdig een vrijwillige verbetering in te dienen en de meer verschuldigde loonheffing alsnog af te dragen, kan een boete bij naheffing worden vermeden. Maar wie gaat die meer verschuldigde belasting voor zijn rekening nemen: de werkgever of de werknemer? Vraag uw adviseur naar de oplossing in uw situatie.